ระวังหมดอายุ

ณ วินาทีที่สิ้นเสียงระเบิดในกรุงเทพมหานคร เมื่อคืนวันส่งท้ายปี2549 ทำให้คนกรุงเทพฯได้รู้ซึ้งถึงจิตใจของประชาชนในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ อย่างไม่ต้องหาคำพูดใดๆมาอธิบาย ว่าการอยู่ท่ามกลางความรุนแรง มันเป็นเช่นไร

เหตุการณ์ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่เป็นเหมือนยาทำลายประสาทและขวัญกำลังใจของชาวบ้าน ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงแม้แต่น้อย สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นการบ่งบอกว่า การรับมือของรัฐบาลอาจชะล่าใจไปหน่อย  พวกเราก็อดขวัญผวาไม่ได้ ว่าเรากำลังอยู่ในเมืองสงครามหรืออย่างไร

เกมอันตรายแบบนี้     ไม่มีประชาชนคนใดอยากร่วมวงเล่นด้วย นับตั้งแต่เหตุการณ์ความไม่สงบเกิดขึ้นใน 3 จังหวัดชายแดนใต้ นอกจากจะต้องสูญเสียประชากรที่อยู่ในพื้นที่แล้ว พลเมืองกลุ่มหนึ่งที่ได้ชื่อว่า เป็นแม่พิมพ์ พ่อพิมพ์ของชาติ ก็กลับต้องมาสังเวยลมหายใจอันบริสุทธิ์ให้กับความรุนแรงจากกลุ่มโจรใจโหด มากกว่า 60 ศพเป็นผลงานที่โจรไร้มนุษยธรรมฝากไว้ นี่หรือคือสิ่งที่ผู้ปั้นอนาคตของชาติต้องเผชิญ

ครูจูหลิง ปงกันมูล อดีตครูโรงเรียนบ้านกูจิงลือปะ เป็นอีกหนึ่งชีวิตที่เสียไป ร่างอันไร้วิญญาณ ได้ถูกเผามอดไหม้เป็นเถ้าธุลี ความโหดร้ายที่ไม่ทันจางหาย ผอ.รร.บ้านบาโดและผู้ช่วย ในพื้นที่จังหวัดยะลา ก็มาถูกโจรทมิฬไล่ยิงแล้วจุดไฟเผา น่าสลดใจเป็นที่สุด

ความสะเทือนใจกับเหตุการณ์ครูจูหลิง เป็นที่ให้ความสนใจอย่างมากแต่จนแล้วจนรอด ก็มีครูต้องถูกย่ำยีอีก เมื่อไหร่ที่คมช.และรัฐบาลจะแก้ปัญหาได้ตรงจุด คำถามที่ยังหาคำตอบไม่ได้คือ เมื่อไหร่ที่ผู้บริสุทธิ์และครูจะได้ดำเนินชีวิตอย่างวางใจ ไม่ต้องคอยระแวงแบบที่เป็นอยู่เช่นนี้

ในฐานะที่พวกเราเป็นนักศึกษาที่กำลังจะเติบโต ไม่ต้องการที่จะเห็นชีวิตของผู้ที่เป็นครู ต้องสูญเสียอีกต่อไป เราเชื่อว่าการศึกษาของคนในชาติก็เปรียบเหมือนพลังงานสำรอง ที่จะถูกนำมาพัฒนาใช้ในอนาคต โดยบุคคลที่จะทำหน้าที่เป็นแรงสนับสนุนก็คือ ผู้ใหญ่ในสังคม ยิ่งถ้าในบ้านเมืองไหนมีผู้ใหญ่ที่มีศักยภาพทางวิสัยทัศน์กว้างไกล มีจริยธรรมทางความคิด ความเจริญก้าวหน้าของประเทศก็จะรุดหน้าอย่างมีคุณภาพ

แม้ในตอนนี้เราจะมีรัฐบาลพล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ แต่การปฏิบัติงานยังดูไร้จุดมุ่งหมายในการแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง

แล้วการปฏิวัติยึดอำนาจจะมีประโยชน์อันใดเล่า เมื่อท่านเป็นคนตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางเดินใหม่ให้แก่ประเทศชาติเอง แล้วจะปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกอย่างนั้นหรือ ทว่าระยะเวลาการบริหารงานแผ่นดินที่มีอยู่อย่างจำกัด

ดังนั้นจะทำคุณอนันต์อันใด ก็รีบทำเถิดเวลาเหลือน้อยลงทุกที ประเทศชาติจะได้ไม่ต้องบอบช้ำมากไปกว่านี้  อย่าให้สายตาของต่างชาติต้องมองเราด้วยหางตาอีกเลย ระวังหมดอายุ

ที่มา : หนังสือพิมพ์หอข่าว (ฝึกปฏิบัติ) มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย คอลัมน์ กาดอกจัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: